Արամ Հայրապետյան. Հայաստանի հավաքականից հրավեր ստանալը գլխավոր նպատակս է

13:35 15.11.2016

«Արարատի» դարպասապահ Արամ Հայրապետյանն ակումբի պաշտոնական կայքին լայնածավալ հարցազրույց է տվել:

-Արամ, ինչպե՞ս ես քեզ զգում «Արարատում» և արդյո՞ք մեր թիմը հասցրել է քեզ համար հարազատ դառնալ:

- Սա իմ երրորդ մրցաշրջանն է «Արարատում»: Հիանալի հարաբերությունների մեջ եմ բոլորի` թիմակիցների, մարզիչների և անձնակազմի հետ: Ինձ նույնպես այստեղ լավ են վերաբերվում: Թիմն, իրոք, ինձ համար հարազատ է դարձել:

-Դու վստահ ես հանդես գալիս ընթացիկ մրցաշրջանում և բազմաթիվ անգամ փրկել ես մեր թիմին: Արդյո՞ք դա նշանակում է, որ դու շարունակում ես առաջադիմել, քանի որ շատ դարպասապահներ ավելի ուշ են սկսում բացահայտել իրենց ներուժը:

-Մրցաշրջանի մեկնարկից առաջ «Արարատում» մարզչական փոփոխություն տեղի ունեցավ: Նոր մարզիչը հավատաց ինձ, խաղաժամանակ տրամադրեց: Երբ մարզիչն ինձ հավատում է, ես ձգտում եմ առաջադիմել և հնարավորինս շատ օգուտ բերել թիմին:

-Ստացվեց այնպես, որ «Արարատը» լիարժեք նախապատրաստական փուլ չանցավ, կազմում փոփոխությունները ստիպված կատարվում էին պաշտոնական խաղերի ընթացքում, ինչի հետևանքով հաջող մեկնարկել մեր թիմին չհաջողվեց: Ե՞րբ արարատցիները կսկսեն վեր բարձրանալ մրցաշարային աղյուսակում:

-Այո, մենք չունեցանք լիարժեք նախապատրաստական փուլ և առաջին խաղերում մեզ պակասում էր խաղակցվածությունը: Մարզիչը ստիպված էր հավաքել նոր թիմ մեկ ամսվա ընթացքում, քանի որ նախորդ տարվա կազմից թիմում միայն մի քանի հոգի էին մնացել: Փաստորեն, «սպոնտան» սելեկցիայի հետևանքով պետք էր կողմնորոշվել կազմի հարցում առաջնության խաղերին զուգահեռ: Երիտասարդ ֆուտբոլիստներին պակասում է փորձը, սակայն ինքնանվիրումը բարձր մակարդակի վրա է. Բոլորը ձգտում ունեն, պայքարում են, մեծ ցանկությամբ են խաղում: Կարծում եմ, որ առաջնության առաջին կեսի ավարտից հետո մենք բեղմնավոր հավաքներ կանցկացնենք, կբարելավենք խաղակցվածությունը, ինչից հետո «Արարատը» կսկսի շատ ավելի լավ խաղալ:

-Մրցաշրջանի ընթացքում դու դարձար «Արարատի» ավագը: Ինչպե՞ս ես քեզ զգում այդ դերում և արդյո՞ք այս փաստը քեզ համար լրացուցիչ պատասխանատվություն է:

-Իհարկե, թիմի ավագ լինելը մեծ պատասխանատվություն է: Պետք է ավելի լավ խաղամ, այսպես ասած, թիմին իմ հետևից տանեմ: Ցանկանում եմ արդարացնել մարզչի սպասելիքները, ով ինձ է վստահել է ավագի թևկապը: Փորձում եմ անսխալ գործել և փրկել թիմին:

-Արդյո՞ք ունես Հայաստանի հավաքականից հրավեր ստանալու նպատակ: Ըստ մեր ունեցած տեղեկությունների, Մոնտենեգրոյի հետ խաղից առաջ ազգային թիմի նոր մարզչական շտաբը հետաքրքրված էր քո ծառայություններով:

-Հուսով եմ, որ կարժանանամ հավաքականի մարզչի ուշադրությանը: Հավաքականից հրավեր ստանալն իմ գլխավոր նպատակներից մեկն է: Իմ հայրենիքի ազգային հավաքականը ներկայացնելը մեծ պատիվ կլինի ինձ համար:

-Կարիերայիդ ռուսական փուլի ընթացքում դու հանդես ես եկել երկրորդ դիվիզիոնի (ՊՖԼ) թիմերում: Կարո՞ղ ես համեմատել ՊՖԼ-ը Հայաստանի Բարձրագույն խմբի առաջնության հետ:

-Կարող եմ ասել, որ Հայաստանի Բարձրագույն խմբում հանդես եկող թիմերը մեկ գլուխ բարձր են ՊՖԼ-ի ակումբներից, իսկ եթե համեմատենք հայկական ակումբները ՖԱԼ-ի (Ռուսաստանի առաջին դիվիզիոն) թիմերի հետ, գրեթե նույն խաղամակարդակն է: Դե իսկ Ռուսաստանի Պրեմիեր լիգան, իհարկե, ավելի ուժեղ է: Այստեղ երկու կարծիք լինել չի կարող: Կարող եմ ասել, որ ինձ դուր է գալիս Հայաստանի առաջնությունը: Կան լավ լեգիոներներ, որակյալ տեղացի ֆուտբոլիստներ:

-Ո՞վ է Հայաստանի առաջնության ամենավտանգավոր հարձակվողը:

-Կարող եմ առանձնացնել «Գանձասար-Կապանի» զամբիացի վինգեր Լուբամբո Մուսոնդային և «Փյունիկի» հարձակվող Վարդան Պողոսյանին:

-Արդյո՞ք եղել էիր հայրենիքում մինչ Հայաստանի առաջնություն տեղափոխվելը և ի՞նչ է քեզ ամենաշատը դուր գալիս այստեղ:

-Իմ պապիկը ծնվել է Էջմիածնում, այնտեղ ես բարեկամներ ունեմ: Եղել էի Հայաստանում մանուկ հասակում: Ինձ հետաքրքրում և դուր է գալիս Հայաստանի հետ կապված ամեն ինչ` միսը, ջուրը, օդը, տեսարժան վայրերը, եկեղեցին և իհարկե Երևանը, որն աշխարհի հնագույն քաղաքներից մեկն է:

-Արդեն տիրապետու՞մ ես հայերեն լեզվին:

-Շատերն ինձ հետ ռուսերեն են խոսում, քանի որ մի փոքր դժվարանում եմ: Ես գրեթե ամեն ինչ հասկանում եմ, սակայն չեմ կարող ասել, որ լիովին տիրապետում եմ հայերեն լեզվին: Իսկ ահա ֆուտբոլային տերմիններն արդեն լավ գիտեմ:

Share |

Լրահոս