Գաբրիել Ղազարյանը՝ ոլորտի խնդիրների, առաջիկա ծրագրերի մասին․ Մենք ռեստարտ ենք անելու

22:37 05.02.2019

Ինչպե՞ս ՀՀ կառավարության փոփոխությունը կազդի Սպորտի և երիտասարդության հարցերի նախարարության վրա, որո՞նք են ոլորտի առաջնային խնդիրները և ի՞նչ ծրագրեր են իրականացվում դրանց լուծման համար, արդյոք արդյունավետ է «Տարվա 10 լավագույն մարզիկներ» մրցանակաբաշխության ձևաչափը: Այս և այլ թեմաների մասին Armsport.am-ը զրուցել է ՀՀ սպորտի և երիտասարդության հարցերի նախարարի 1-ին տեղակալ-նախարարի պաշտոնակատար Գաբրիել Ղազարյանի հետ:

- Պարո՛ն Ղազարյան, կառավարության կառուցվածքի առաջիկա փոփոխություններն ուղղակիորեն ազդելու են նաև Սպորտի և երիտասարդության հարցերի նախարարության վրա: Նախարարությունների օպտիմալացումն ի՞նչ հնարավոր վտանգներ է պարունակում Ձեր ղեկավարած նախարարության համար:

- Չեմ կարծում, թե որևէ վտանգ կա: Հարցը զուտ գործառույթներն են: Եթե մենք շարունակենք կատարել մեր գործառույթները, որևէ վտանգ չի կարող լինել: Պարզապես պետք է տարանջատվել հնից: Այդ կապակցությամբ մասսայական սպորտի ծրագրերում մի շարք փոփոխություններ ենք կատարում: Քանի դեռ չենք հասել ցանկալի արդյունքի՝ ուրեմն անհրաժեշտ է փոխել ծրագրային ուղղությունները: Այժմ ունենք մոտ 20 ծրագիր՝ միքսված հների հետ: Կարելի է ասել՝ մենք պարզապես ռեստարտ ենք անելու:


ՇԱՏ ԼՈՒՐՋ ԽՆԴԻՐՆԵՐ ՈւՆԵՆՔ ՆԱԽԱԴՊՐՈՑԱԿԱՆ ՀԻՄՆԱՐԿՆԵՐՈՒՄ ԵՎ ՀԱՆՐԱԿՐԹԱԿԱՆ ԴՊՐՈՑՆԵՐՈՒՄ


- Արդյոք Կրթության և գիտության նախարարության հետ միավորումը կնպաստի մարզադպրոցներում աշխատանքների բարելավմանը և առհասարակ հանրակրթական դպրոցներում ֆիզիկական կուլտուրայի առավել խորն ուսուցմանը:

- Մենք մասսայական սպորտի զարգացման բոլոր ծրագրերն իրականացնում ենք մարզերում: Այդ ծրագրերի շրջանակում, այսպես թե այնպես, առնչություն ունենք այն մարզադպրոցների, հիմնարկների հետ, որոնք մեր ենթակայության տակ չեն: Այսինքն՝ այժմ առաջնային է դառնում Կրթության և գիտության նախարարության հետ աշխատանքը: Շատ լուրջ խնդիրներ ունենք նախադպրոցական հիմնարկներում և հանրակրթական դպրոցներում: Օրինակ՝ նախադպրոցական հիմնարկներում կարող են ձևական գրել, որ հրահանգիչ կա, սակայն այդ հաստիքի գումարն օգտագործեն այլ նպատակով: Այդպես չպետք է լինի: Նախարարությունների միավորումից հետո մենք նման խնդիրների հետ անմիջապես աշխատելու հնարավորություն ենք ունենալու:

Ուսանողական սպորտի մասին չեմ խոսում, քանի որ եթե հանրակրթական մակարդակում ունենանք զարգացում՝ ուսանողական սպորտը ևս կզարգանա: Մենք ուզում ենք ստեղծվի այնպիսի իրավիճակ, որ ծնողը մտնի դպրոց և հարցնի՝ ո՞ւր է ձեր ֆիզկուլտուրայի ուսուցիչը: Ո՞ւմ հետ աշխատանքի միջոցով պետք է հասնենք նման արդյունքի: Բնականաբար, Կրթության և գիտության նախարարության:

- Այս պահի դրությամբ Կրթության և գիտության նախարարության հետ քննարկվե՞լ են կոնկրետ ծրագրեր:

- Նախարարի հետ ունենում ենք զրույցներ, քննարկումներ: Կան ծրագրեր: Օրինակ՝ նույն հանրակրթական դպրոցներում ֆիզկուլտուրայի դասաժամերը բարելավելու, մարզագույքի հարցերը լուծելու: Սրանք առաջնահերթ քայլերն են, որոնցից պետք է սկսել: Մենք պետք է վերացնենք այն մտածելակերպը, որ ծնողը երեխային ասում է՝ «դե լավ, ֆիզկուլտուրա է, մի գնա դասի»:

- Կա՞ որոշակիություն. նախարարությունների միավորումից հետո ի՞նչ կառուցվածքային փոփոխություններ կլինեն, գուցե վարչությունների կրճատում կամ որոշակի գործառույթների սահմանափակում:

-Ի սկզբանե որոշվել է՝ ոչ մի մասնագիտական վարչություն չի կրճատվելու: Առանց այդ էլ աշխատակազմը քիչ է: Ես դեմ չեմ լինի, եթե դրանք կոնկրետ ուղղվածություններով մեկ վարչություն դառնան: Կրկնում եմ՝ աշխատակազմը քիչ է: Օրինակ՝ մասսայական սպորտի և ֆիզիկական դաստիարակության վարչությունում ծանրաբեռնավածությունը շատ է, նրանք հազիվ են հասցնում աշխատանքները: Նախարարության երիտասարդական բլոկը նույնությամբ կմնա: Ինչպես աշխատել են, այդպես էլ կշարունակեն:


ՄԵԴԱԼՆԵՐԻ 80%-Ը ՆՎԱՃՈՒՄ ԵՆ ՆԱԽԱՐԱՐՈՒԹՅԱՆ ԵՆԹԱԿԱՅՈՒԹՅԱՆ ՏԱԿ ԳՏՆՎՈՂ ՄԱՐԶԱԴՊՐՈՑՆԵՐԻ, 2 ՔՈԼԵՋՆԵՐԻ ԵՎ ՄԱՐԶԱԿԱՆ ՀԱՍԱՐԱԿԱԿԱՆ ԿԱԶՄԱԿԵՐՊՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐԻ ՄԱՐԶԱԴՊՐՈՑՆԵՐԻ ՍԱՆԵՐԸ


- Ձեր պաշտոնավարման առաջին շրջանում և երկրորդ նշանակումից հետո ի՞նչ շոշափելի արդյունքներ կառանձնացնեք:

-Փոփոխությունները շատ են: Ինչ ծրագրել էինք անել, արել ենք և շարունակում ենք աշխատել: Օրինակ՝ 2014 թվականին «Լավագույն մարզական ընտանիքի» առաջին փուլն ուսումնասիրելով՝ հասկացանք, որ շատ է գումար ծախսվում: Որոշեցինք այդ գումարը կրճատել և այլ ծրագրեր իրականացնել: Այդ գումարով այլ ծրագրեր նախաձեռնեցինք՝ «Լավագույն նախադպրոցական հիմնարկ», «Հաշմանդամություն ունեցող լավագույն մարզիկ», սկսեցինք աշխատանքներ տանել երեխաների խնամքի կենտրոնների հետ: Օրինակ՝ Գյումրիում մեր ենթակայության տակ սուսերամարտի մարզապրոց կա, որի հարևանությամբ մանկատուն է: Մանկատան երեխաներին ներգրավել ենք սուսերամարտի մարզումներին, ինչը հիանալի է:

- Նախարարությունն արե՞լ է ուսումնասիրություններ Հայաստանում գործող մարզադպրոցներում (174) աշխատանքի արդյունավետությունը գնահատելու վերաբերյալ: Առհասարակ ի՞նչ չափանիշներով են գնահատվում աշխատանքները:

-Պարզապես պետք է ժամանակ առ ժամանակ նրանց «ձգել»: Որպես փաստ՝ մեդալների 80%-ը նվաճում են նախարարության ենթակայության և տակ գտնվող մարզադպրոցների, 2 քոլեջների և մարզական հասարակական կազմակերպությունների մարզադպրոցների սաները:

Ներկայումս քննարկում ենք այն հարցը, որ բոլոր մարզադպրոցները, անկախ պատկանելիությունից (համայնքայի՞ն են, այլ գերատեսչությա՞նն են պատկանում, թե՞ Սպորտի և երիտասարդության հարցերի նախարարությանը), պետք է միատեսակ աշխատեն, նույն ծրագրով: Իհարկե, նաև հասկանում եմ, որ սահմանամերձ շրջանների համար այլ չափորոշիչներ պետք է կիրառել, քանի որ այնտեղ սաներն էլ են քիչ: Այս խնդիրը բարձաձայնվել է նաև կառավարությունում:

Մենք չենք կարողանում վերահսկել բոլոր մարզադպրոցների աշխատանքները, սակայն կրկնում եմ՝ մեդալների մոտ 80%-ը բաժին է հասնում նախարարության ենթակայության տակ գտնվող մարզադպրոցներին: Ի՞նչ է ստացվում՝ 174 մարզադպրոցից ոչ բոլորն են աշխատում… Ես էլ առաջարկում եմ կրճատել դրանց քանակը: Հասկացանք՝ մեր ենթակայության տակ չեն, բայց պետք է աշխատանքներ տանեն, չէ՞: Մի դեպք ներկայացնեմ՝ առանց մարզի և մարզադպրոցի անունը նշելու: Մարզպետի հետ գնացել էինք մարզադպրոց, հաստիքացուցակները տեսնելու ցանկություն արտահայտեցի ու տեսնում եմ՝ 4-5 փոխտնօրեն ունեն, 3 բժիշկ և ընդամենը 4 մարզիչ … Այս ամեն ինչը պետք է վերահսկվի, մարզադպորցների տնօրենները պետք է աշխատող, ուժեղ լինեն: Իսկ այսօր վերահսկողություն չկա: Աշխատանքները գնահատելու համար մենք նայում ենք արդյունքներին: Եթե մարզադպրոցի սաները մասնակցում են գոնե Հայաստանի առաջնությանը, ուրեմն կա արդյունք: Իսկ եթե չեն մասնակցում նույնիսկ Հայաստանի առաջնությանը, ապա ի՞նչ են անում: Դրա համար եմ ասում, որ հստակ վերահսկողություն է պետք: Անհրաժեշտ է տալ ուղղություն և ասել՝ ինչպես աշխատեն:


ԱՐԹՈՒՐ ԱԼԵՔՍԱՆՅԱՆԻ ՄԱՐԶԱԴՊՐՈՑԻ ԽՆԴԻՐՆ ԻՄ ԱՄԵՆԱԹՈՒՅԼ ԿՈՂՄՆ Է: 


- Անցյալ տարեվերջին նշել էիք, որ Արթուր Ալեքսանյանի անվան մարզադպրոցի անմիջապես հարևանությամբ նոր մարզահամալիր կառուցելու նախագիծ կա: Այդ պահին վերջնաժամկետները հստակեցված չէին, այժմ այս հարցում որոշակիություն կա՞:

-Առայժմ հստակություն չկա: Հարցն օրակարգում է: Հավանաբար, Արթուր Ալեքսանյանի մարզադպրոցի խնդիրն իմ ամենաթույլ կողմն է: Բացարձակ կապ չունի, որ դա Արթուր Ալեքսանյանի մարզադպրոցն է… Սա մարզադպրոց է, որտեղ բազում երեխաներ են մարզվում: Միևնույն ժամանակ պետք է հաշվի առնել, որ մարզադպրոցը մեր ենթակայության տակ չէ: Սա քաղաքային ենթակայության մարզադպրոց է, Գյումրու ենթակայության տակ է: Մենք համապատասխան լծակներ չունենք:

Խոսելով մարզադպրոցների կառուցման մասին՝ պետք է նշեմ, թե որքան կարևոր է Քաղաքաշինության պետական կոմիտեի հետ համակարգված աշխատանքը: Օրինակ՝ անցյալ տարեվերջ կոմիտեն ներկայացրեց մարզադպրոցի կառուցման աշխատանք: Մենք ասում ենք, որ պետք է ամեն ինչ նպատակաուղղված լինի, որոշ դեպքերում նոր մարզադպրոցի փոխարեն կարելի է օգտագործել հանրակրթական դպրոցների դահլիճները: Ինչո՞ւ ավելորդ գումար ծախսել: Այդքան մեծ կառույց կարելի է նույն Գյումրիում կառուցել: Այդ նախագիծը չընդունվեց: Ինքս ասացի, որ համաձայն չեմ:

Մեկ այլ օրինակ՝ մի քանի տարի առաջ, երբ Աշտարակի մարզադպրոցը դեռ կառուցման փուլում էր, գնացի շինհրապարակ՝ չնայած այն մեր ենթակայության տակ չէր: Հսկայական տարածք էր, մի ամբողջ դահլիճ: Հարցնում եմ, թե նախագծով այդտեղ ինչ է լինելու: Ասում են՝ տնօրենի աշխատասենյակ, հանգստյան սենյակ… Կապվեցի Քաղաքաշինության կոմիտեի հետ և առաջարկեցի փոխել նախագիծը, այդ սենյակների փոխարեն մարզադահլիճ կառուցել: Նախագծում կատարվեցին փոփոխություններ, մի փոքր ավելի գումար ծախսվեց, բայց կառուցվեց դահլիճ, որն այսօր շահագործվում է:

- Սպորտի զարգացման ամերիկյան մոդելը հաջողված է և գնալով մեծ կիրառություն է ստանում. երբ մեծ ուշադրություն են դարձնում դպրոցական, համալսարանական սպորտի զարգացմանը, ներդրումներ են կատարում հենց այդ ասպարեզում: Ի՞նչ եք կարծում՝ Հայաստանում այդ մոդելը հնարավո՞ր է կիրառելի դարձնել:

-Այս պահին կիրառելի չէ: Բացարձակ: ԱՄՆ-ում կամ այդ մոդելը կիրառող երկներում մարդիկ առավոտյան արթնանում են և սկսում են մարզվել: Նրանց համար դա բնական է: Նրանք հասկանում են, որ համալսարանական թիմերում ընդգրկվելու համար պետք է լինեն լավագույնը: Մենք նախ պետք է ժողովրդի մեջ սերմանենք, որ ֆիզկուլտուրան պարտադիր է: Քանի դեռ նման արդյունքի չենք հասել, այդ մոդելը Հայաստանում չի աշխատի: Որքան ցանկանում եք՝ նման մոդելի համար գումար դուրս գրեք, օգուտ չի տա, եթե մարդկանց գիտակցությունը չենք փոխել: Մեզ մոտ որոշ մարզաձևեր, ֆեդերացիաներ վերակենդանացման խնդիր ունեն, իսկ ամերիկյան մոդելով աշխատող երկրներում նման խնդիր չկա: Մեր երկրում ամենակարևորը մասսայական սպորտի զարգացումն է. հենց նման զարգացում ունեցանք, հնարավոր կլինի խոսել այդ մոդելը կիրառելու մասին:


ՀՈՒՅՍ ՈՒՆԵՄ՝ ՆԱԽԱՐԱՐՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐԻ ՄԻԱՎՈՐՈՒՄԻՑ ՀԵՏՈ ԻՐԱՎԻՃԱԿԸ ԿՓՈԽՎԻ ԴԵՊԻ ԼԱՎԸ


- Զարգացում գրանցելու համար նախարարություն-ֆեդերացիաներ կապը հաջողվա՞ծ եք համարում:

-Մեզ ֆեդերացիաներից զուտ հաշվետվություններ պետք չեն: Պետք է ֆեդերացիաներն ասեն՝ տարվա ընթացքում ի՞նչ առաջընթաց են գրանցել, ի՞նչ են արել սխալները շտկելու համար, ինչպե՞ս են ընտրում մրցումներին մասնակցող մարզիկներին, արդյոք նրանց չեն տանում որպես տուրիստ: Այնպես չէ, որ ֆեդերացիաներն ինչ ցանկանան պետք է անեն՝ որքան էլ հասարակական կազմակերպության կարգավիճակ ունենան:

Կապը հաջողված եմ համարում: Ինչպես մարզադպրոցների, այնպես էլ ֆեդերացիաների մեծ մասի հետ ամենօրյա աշխատանք է կատարվում:

- Բազմիցս ընդգծել եք ոլորտի զարգացման գործում նաև սպորտային հոգեբանության կարևորությունը: Անցյալ տարեվերջին անցկացվեց «Սպորտային արդի հիմնախնդիրները» գիտագործնական դասընթացը՝ «Մարզչական գործունեության հոգեբանական ասպեկտների կատարելագործումը» թեմայով: Նախարարության կողմից կազմակերպվող նմանատիպ սեմինաները, վերապատրաստման ծրագրերը տվե՞լ են շոշափելի արդյունքներ, որոնց մասին կարելի է խոսել:

-Սպորտային հոգեբանությունը Հայաստանում շատ թույլ օղակ է: Մենք շատ մասնագետներ էլ չունենք: Ինչ-որ պահի սխալ մոտեցում է եղել: Անձի հոգեբանության մասնագետը չի կարող միանգամից դառնալ սպորտային հոգեբան: Մեզ ճիշտ մոտեցում է հարկավոր: Դրա համար սեմինարներին մասնակցում են հատկապես մարզիչները: Եթե հիմք ունենանք, ամեն ինչ կկարգավորվի, դրա համար էլ անհրաժեշտ է նաև համալասարանների հետ համագործակցություն: Հույս ունեմ՝ նախարարությունների միավորումից հետո իրավիճակը կփոխվի դեպի լավը:

- «Տարվա 10 լավագույն մարզիկների» ընտրության ձևաչափը վերջին տարիներին փոփոխությունների է ենթարկվում: Ինչո՞վ են պայմանավորված այդ փոփոխությունները:

-Փոփոխություններ են կատարվում, քանի որ ձևաչափը չի արդարացնում իրեն: Այս տարի ևս ձևաչափը փոխվելու է, քանի որ շատ սուբյեկտիվ է հանրության մոտեցումը: Ինչ է ստացվում՝ ով մեծ շրջապատ ունի, կարող է շատ ձա՞յն ստանալ: Սա պետք է շտկել: Մենք հանրության ձայնը հասանելի ենք դարձնում, բայց եկեք չխառնենք մասնագիտական և սիրողական մոտեցումները: Ինչ վերաբերվում է պարգևատրումներին՝ նախարարությունը կատարում է պետական պարգևատրում, իսկ ՀԱՕԿ-ն իր ցանկությամբ է իրականցնում պարգևրատրում:


«ՏԱՐՎԱ 10 ԼԱՎԱԳՈՒՅՆ ՄԱՐԶԻԿՆԵՐԻ» ՄՐՑՈՒՅԹՈՒՄ ՓՈՓՈԽՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ ԵՆ ԼԻՆԵԼՈՒ


- Պարոն Ղազարյան, անդրադառնանք «Միկա» մարզադաշտի խնդրին: ՄԶՀՀԿ ՊՈԱԿ-ը գտնվում է նախարարության ենթակայության տակ և հետևաբար մարզադաշտի պահպանման պատասխանատվությունը կրում է նախարարությունը: Խոսակցություններ կային, որ Հայաստանի ֆուտբոլի ֆեդերացիան և նախարարությունը մարզադաշտի հետ կապված բանակցություններ են վարում։ Ի՞նչ բանակցությունների մասին է խոսքը:

- ՀՖՖ-ի հետ բանակցություններ ենք վարում, որ ֆուտբոլային տարածքը բարեկարգվի և ծառայի հստակ ֆուտբոլի համար:  Ներդրումների համար մեծ գումար է հարկավոր: ՀՖՖ-ն արձագանքել է, և բանակցություններն ընթացքի մեջ են: Ինչ վերաբերվում է շինությանը՝ այնտեղ տարբեր մարզաձևերից մարզվում են մի շարք երեխաներ: Նախարարությունը և ՀՖՖ-ն համակարծիք են, որ սխալ կլինի, եթե հանենք մարզաձևերը: ՀՖՖ-ն առաջարկում է պահպանել այդ բոլոր մարզաձևերը և կատարել ներդրումներ: Բացի այդ, բասկետբոլի ֆեդերացիան է առաջարկությամբ հանդես եկել. իրենք էլ պատրաստ են մարզադահլիճ կառուցելու ներդրումներ կատարել, որպեսզի հնարավոր լինի անցկացնել նաև միջազգային հանդիպումներ:

- 2014 թվականին առաջին անգամ նշանակվեցիք Սպորտի և երիտասարդության հարցերի նախարար: Այդ նշանակումից առաջ և հետո ոլորտի խնդիրներին «նո՞ւյն աչքով եք» նայում: Մարզասեր և նախարարի պաշտոնակատար Գաբրիել Ղազարյանը ներկայումս ոլորտում ի՞նչ առաջնային խնդիրներ է առանձնացնում:

- Ես հաճախ մոռանում եմ, որ նախարար եմ, քանի դեռ չեն ասում: Նախարարի պաշտոն ստանձնելուց առաջ հրաշալի գաղափարներ, ծրագրեր ես ունենում, իսկ նախարար դառնալուց հետո խնդիրների լուծման ուղիներն ես հստակեցնում: Պատասխանատվությունն է մեծանում, որովհետև մի ամբողջ ոլորտի համար ես պատասխանատու: Այս պահի դրությամբ մեր ոլորտի համար առաջին խնդիրը մասսայական սպորտի զարգացումն է, երկրորդ՝ հանրակրթական դպրոցներում ֆիզկուլտուրայի դասաժամերի համակարգումը և մարզադպրոցների հետ աշխատանքների կազմակերպումը:

Գայանե Աբասյան

Share |

Լրահոս

Loading...