Ռեալի ձախողման պատճառները. Զիդանը և Պերեսի ապաշնորհ տրանսֆերային քաղաքականությունը

17:30 19.09.2019

«Ռեալի» ելույթներն այս մրցաշրջանում ստիպում են միայն խորը հոգոց հանել և փորձել հասկանալ, թե ինչու այսպես եղավ: Թիմը  անատամ ֆուտբոլ է ցուցադրում, ընդ որում, նույնիսկ միջին կարգի թիմերի հետ: Իսպանիայի առաջնության վերջին տուրի՝ «Լևանտեի» հետ հանդիպումը այս ամենի վառ ապացույցն է: 3 գնդակի առավելություն ունենալ և երկու գոլ բաց թողնել «Լևանտեից». սա, իհարկե, «Ռեալի» համար ազդակ է: 

Բնականաբար, սպասվում էր, որ «Ռեալը» դժվարություններ է ունենալու Չեմպիոնների լիգայի առաջին տուրի՝ ՊՍԺ-ի հետ հանդիպմանը: Սակայն 0-3 հաշվով պարտությունը փարիզյան ակումբից Նեյմարի, Մբապեի և Կավանիի բացակայության պայմաններում, ընդունեք, որ անսպասելի էր: 

Ըստ էության, «Ռեալը» հարձակման գծում ոչինչ չցուցադրեց, բացի եզրային երկար փոխանցումներից, որոնց Բենզեման չէր կարողանում արձագանքել: Որոշակի ակտիվություն դրսևորեց Գարեթ Բեյլը, որը փորձում էր Ազարի և խաղընկերների անգործությունը լրացնել, սակայն դրանք ապարդյուն փորձեր էին:

Պաշտպանությունում իրավիճակը ևս սարսափելի էր: Հիշենք Դի Մարիայի առաջին և Մենյեի՝խաղավարտին խփած  գոլերը: Երկու դեպքում էլ Կարվախալը  չկարողացավ պատշաճ կերպով վերահսկել աջ եզրը, իսկ կենտրոնական պաշտպանները չհասցրին ոչինչ անել: Բավական է նշել, որ երրորդ գոլի ժամանակ Բերնատը և Մենյեն կարուսել էին սարքել դարպասային հրապարակում:

Այս խաղում «Ռեալի» «զարդը» հենակետային գոտին էր: Անխել Դի Մարիան ամբողջ խաղի ընթացքում աջ եզրից շարժվում էր տուգանային հրապարակ և հարվածներ ու փոխանցումներ էր կատարում, որի արդյունքում էլ ծնվեց երկրորդ գոլը:

Փորձենք հասկանալ, թե ինչու է «Արքայական ակումբը» այսքան անօգնական այս մրցաշրջանում և որն է անդեմ խաղ ցուցադրելու պատճառը:

Զիդանի գործոնը

Վերջին տարիներին եվրոպական ֆուտբոլում անընդհատ քննարկումներ են գնում մարզիչ Զիդանի մասին: Երեք անընդմեջ ՉԼ գավաթ նվաճած մարզիչը կարծես թե պետք է անվիճարկելի հանճարի համբավ ունենար: Սակայն, ավաղ, այս մրցաշրջանը ապացուցում է, որ Զիդանը տակտիկ չէ, չի կարողանում թիմ կառուցել և դրական արդյունք է ստանում միայն պատրաստի կազմերի հետ՝ մոտիվացնելով և ոգևորելով իր ֆուտբոլիստներին: «Ռեալը» այս մրցաշրջանում առաջին պարտությունը կրեց, բայց խաղի որակը և  ֆուտբոլիստների մարզավիճակը ստիպում են մտածել, որ էլ ավելի վատ օրեր են լինելու ակումբի համար:

Զիդանի գլխավոր խնդիրներից մեկը ֆուտբոլային փիլիսոփայություն չունենալն է: Խաղադաշտում ողջ պատասխանատվությունը դրված է անհատական որակների վրա: Երեկվա հանդիպումը ցույց տվեց, որ Զիդանը չի հասկանում, թե ինչպես կարելի է օգտագործել Էդեն Ազարին: Վերջինս անընդհատ կենտրոն էր տեղաշարժվում ու փորձում հարվածել: Այստեղ Ազարը կա՛մ նույն տարածության մեջ էր հայտնվում Բեյլի հետ, կա՛մ նրան արագ շրջափակում էին  մրցակցի պաշտպանները: Եթե, օրինակ, Բեյլի փոխարեն դաշտում լիներ կենտրոն չտեղաշարժվող եզրային հարձակվող, ապա Ազարը կարող էր, իր վրա բևեռելով մրցակցի ուշադրությունը, ազատ տարածություններ ստեղծել, ինչպես օրինակ Բեյլը և Բենզեման անում էին Ռոնալդուի համար: Բայց քանի որ բելգիացին ավելի խորքից է գործում,  այս տարբերակը չեզոքացվում է:

Զարմանալի է նաև Խամեսին անընդհատ կենտրոնական կիսապաշտպանի դիրքում օգտագործելը: Այս ֆուտբոլիստը դասական 10 համարի որակներ ունի և «Ռեալի» մարզիչները 4 տարվա ընթացքում այդպես էլ չհասկացան, որ Խամեսը կհաջողի միայն մեկ դեպքում, եթե գործում է հարձակվողի անմիջապես թիկունքում և իր հետևում ունի կամ երեք կիսապաշտպան,կամ երկու մաքուր հենակետային:

Զարմանալի է, նաև այն փաստը, որ Զիդանը անընդհատ վստահում է Կարվախալին: Այս ֆուտբոլիստը այլևս առաջվանը չէ և անընդհատ ձախողվում է պաշտպանությունում:

Ապարդյուն ծախսված միլիոններ

Ամառային տրանսֆերային պատուհանի ընթացքում «Ռեալը» ծախսեց 300 մլն եվրո: Սակայն բացերը դեռևս ակնհայտ են: Ռեալի ղեկավարությունը ոչինիչ չարեց թիմի թույլ օղակները ամրապնդելու համար: «Ռեալը» դաշտի կենտրոնում ակնհայտ խնդիրներ ունի, որոնք պայմանավորված են Կազեմիրոյի՝ միակ հենակետայինը լինելու հանգամանքով: Մեկ ֆուտբոլիստը չի կարող անընդհատ խաղալ այդպիսի բարդ դիրքում: Անհրաժեշտ էր փնտրել և ձեռք բերել ռոտացիոն տարբերակ բրազիլացու համար: Խնդրահարույց է նաև կենտրոնական կիսապաշտպանի դիրքը: «Ռեալը» պարտավոր էր գնել գոնե մեկ ֆուտբոլիստ՝ մարզավիճակը կորցրած Կրոսին և Մոդրիչին փոխարինելու համար:

Փոխարենը մադրիդցիները ձեռք բերեցին Ռոդրիգոյին, որը հազվադեպ է դաշտ դուրս գալիս և դիտարկվում է որպես ապագայի ֆուտբոլիստ:

Էդեն Ազարի ձեռբերումով Պերեսը փորձում էր Մադրիդի համար նոր կուռք ստեղծել: Սակայն թիմի ղեկավարները հաշվի չառան մի բան: Ազարի հետ պետք էր գնել նաև մեկ աջ եզրային հարձակվողի, որը ռմբարկուական հատկանիշներ կունենար և անընդհատ միտված կլիներ դեպի տուգանային հրապարակը: Ազարը Ռոնալդուն չէ՝ ոչ իր որակներով, ոչ էլ դիրքով: Մադրիդցիները պիտի ստանային մոտավորապես այն մոդելը, որը օգտագործում էր Ռայկարդը «Բարսելոնայում» Ռոնալդինյոյի և Ժյուլիի միջոցով:

Երկու ֆուտբոլիստներ, ովքեր եզրից տեղաշարժվում են դեպի կենտրոն՝ անհամատեղելի են: Դա կաշխատեր միայն այն դեպքում, եթե Ռեալը ունենար այնպիսի կիսապաշտպան, որը արագության և տեխնիկայի շնորհիվ կկարողանար ճեղքել մրցակցի հենակետային գոտին: Իսկ այդպիսի ֆուտբոլիստ «Ռեալը» չունի: 

«Ռեալը» հստակ խնդիրներ ունի նաև պաշտպանության կենտրոնում: Մրցաշրջանի սկիզբը ցույց տվեց, որ Էդեր Միլիտաոն դեռևս շատ անփորձ է այսպիսի թիմի համար, և անհրաժեշտ էր ձեռք բերել փորձառու կենտրոնական պաշտպանի Ռամոսին այլընտրանք գտնելու համար:

Դե ինչ, Ֆլորենտինո Պերեսը իր ոճի մեջ է. ձեռք բերել հնչեղ անուններով, բայց թիմի համար ոչ այդքան ֆունկցիոնալ ֆուտբոլիստներ: Իսկ Զիդանի նշանակման հարցում պետք էր, թերևս, ավելի երկար մտածել: Կարո՞ղ է արդյոք տակտիկապես թույլ մարզիչը հաջողել թիմի վերակառուցման գործը:

Գեղամ Հարությունյան 

  

 

 

 

Share |

Լրահոս

Loading...